کلوپ جوانان افغان
افغانستان وطنم من دوست دارم / جان خود رو برایت میگذارم

لوگو

انجمن افغانیان
من یک افغانی ام

لینکدونی

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

شعر

من و برادر من خیرخواه یکدیگریم
دوتای زاده ز یک جفت پدر مادریم

من و برادر افغان مهربان دل من
به دوستی و صفا در زمانه مشتهریم

ز هرچه مینگری می توان گذشت ولی
از این برادری خویشتن نمیگذریم

زمین و باغ و سرا بالسویه شد تقسیم
که هر کدام در ان سهم خاص خود ببریم

ولی کمال پدر جامه نفیس بود....
که هر یکی بتوان وصله از ان بدریم

مفاخر پدر ما مشاع باقی ماند
نمی توان بفروشیم یا زهی بخریم

سید محمد طباطبایی
برگرفته از کتاب کلکین ص 48

منتظر

روزگار غریبی است نازنین
من این جا دور از او او درانجا منتظر
من دراینجا مهاجر او درانجا منتظر
من در اینجا بی کسم او در انجا منتظر
من در اینجا عاشقم او در انجا منتظر

 
خدا کند که این انتظار تمام شود و به وطن باز گردیم
این یه شعری بود که در هنگام دیدن وبلاگ به ذهنم خطور کرد نظر یادتون نره

شعر

شعراز :  صفرمحمد مؤمنی

به قصابی گذرکردم صباهی بگوش من رسید ناگهان ندایی

صدایی بودچون حیرت انگیز شدم من بسوی او راهـــــــی

به نزدیکی رسیدم بدیدم بچه شتر صدای فغانش میرسید ازنزدیک ودور

بدیدم من بچه شتررادراین جا صدای ناله هایش میرفت به فضا

چودیدم ریسمان دورگردن که قصاب اورادرستون بستــــــند

نگاه من به طرف دکان افتاد صدای شتر آمدمیکرد داد وبیداد

دوتا قصاب بربالای اونشسته چهارپای شترراباریسمان بســـــته

اوکارد را برگلوی شتر میکشید به بیرون بچه شتر مادر رامیدید

بازچشمم به بچه شتر افتـــــــاد چواشک ازچشمانش میریخت میکرد داد

بدیدم آب چشم بچه شتر را به سوی مادر زارش میکرد نگاه

چو آن گریه بچه شتررامن دیدم به گریه چشمم آمد چنان لــــــــرزیدم

به کشتند شترراآن قصاب بی رحمانه ثواب وگناه را الله می دانـــــــــــه

به عقل ناچیز مؤمنی نگاه کن چنین کاری کرد قصاب نه وقت آنه

آن حیوان کوچک شیرمینوشیدند چون انسان بی رحم مادرش را ربودند

چنان کاری او کرد نه ثواب است خدا داند درروز قیامت براوعذاب است

که من آن ناچیز اوداند ندانـــــــم که این داستان ازجانبم خطاب است

کسی که کاری بد راکند دائِِم از جانب خدا براو عذاب است عذاب است

   دوستان نظر یادتون نره

کودکى


كودكی مانند رویا بود و رفت

                                             شبنمی درحد دریا بود و رفت

كودكی یك قصه از مادر بزرگ

                                              درشب شیرین یلدابود و رفت

كودكی آوای گرم مادرم

                              درنوای گرم لالا بود ورفت

كودكی یك انتظاربی ثمر

                             درپی دیدار فردا بود و رفت

كودكی ((          ))وصدها آرزو

                              درهجوم درد دنیا بود و رفت

دوستان جای خالی را درقسمت نظرات بگویید چه باشد بهتر است

تكمیلش كنید    

زمزمه تنهایی


توای فرشته دردمن آشنادوایم کن

                                رهازغربت مرداب انزوایم کن

چه کرده ای به دلم؟ای ستاره مشرق

                               غریب مانده ام انگار آشنایم کن

توای شمیم گل سرخ دوستت دارم

                              بدون اینکه بپرسی چرا صدایم کن

کنارپنجره ی انتظارپوسیدم

                               بیاازاین همه دلواپسی رهایم کن

شعر هزاره گی

شعر هزاره گی

بیرارو بید ز خاو بیدار شونی مو         تا کی دیوانگی هوشیار شونی مو

بلده صلح و اباد کدون کشور         ده پشت یک دیگه قطار شونی مو

چیم خو، ده مردومی بیگانه نیلیم          کمر بسته ده کار تیار شونی مو

از گذشتای خو بید عبرت بیگیریم           تا کی؟ رقم پار پیرار شونی مو

همه پرورده یی این خا ک و ا بیم            نفاق ره ایشته پک بیرار شونی مو

نبا شه گر نفاق و پتنه در ملک           چرا گرسنه و خوار شونی مو

اگه یکدل ده بین خود خو با شیم         چرا بی عز و بی وقار شونی مو

چرا؟ چون بوریای کهنه هر جا         تا یی کفش مردم اوار شو نی مو

ازین پس بید که راه حق ره بیگریم         از با طل جمله دیست ور دار شونی مو

کلو شرمه، بلده از مو ده دنیا           از دیست یگد یگه فرار شونی مو

ده یگ نام و دیگه نام ای بیرارو!        چرا تاراج و تار و ما ر شو نی مو؟

مردوم موره گشنه و خوار نگاه نه           بید که از حال خو خبر دار شونی مو

اگر دلسوز یگد یگه خو با شیم            چرا؟ ده مشکلی دچار شونی مو

سلام افغانستان وظنم

سلام افغانستان وظنم

سلام ای افغانستان زیبا! وطنم
سلام ای جنت زیبای افغان وطنم
ای وای وطنم کابل جان وطنم
ای وطنم عشقم اففان وطنم
ز تو دور سفرکرده ام وطنم
ز هجرانت کباب گشته ام وطنم
جز عشق تو در دل ندارم وطنم
آباد باد مرز و بوم افغان وطنم
ز هجرت نالم شب و روز وطنم
دریایی ز فرو شکوه و نشاط وطنم
همیشه آزاد و تابان خواهمت وطنم
تویی مام من ای مهربان آریا وطنم
اگر تاریخ مملو ز افسانه داری وطنم
من افسانه ها را دوست دارم وطنم
اگر آب و هوایت ز گرد است وطنم
من آن گرد ها را دوست دارم وطنم
سلام ای افغانستان زیبا وطنم
سلام ای جنت زیبای افغان وطنم
شاعر: محمد عظیم الفتی

افغانستان

دا وطن افغانستان دی
دا عزت د هر افغان دی
کور د سولی کور د توری
هر بچی یی قهرمان دی
دا وطن د تولو کور دی
د بلوچو د ازبکو
د پشتون او هزاره وو
د ترکمنو د تاجکو
ورسره عرب، گوجر دی
پامیریان، نورستانیان
براهوی دی، قزلباش دی
هم ایماق، هم پشه ییان
دا هیواد به تل زلیژی
لکه لمر پرشنه آسمان
په سینه کی د آسیا به
لکه زره وی جاویدان
نوم د حق مودی رهبر
وایو الله اکبر وایو الله اکبر

 

این کشور افغانستان است
این عزت هر افغان است
میهن صلح، جایگاه شمشیر
هر فرزندش قهرمان است
این کشور میهن همه است
از بلوچ، از ازبکها
از پشتون، هزاره‌ها
از ترکمن و تاجیکها
هم عرب و گوجرها
پامیری، نورستانیها
براهویی است و قزلباش
هم ایماق و پشه‌ئیان
این کشور همیشه تابان خواهد بود
مثل آفتاب در آسمان کبود
در سینهٔ آسیا
مثل قلب جاویدان
نام حق است ما را رهبر
می‌گوییم الله اکبر، می‌گوییم الله اکبر


((وطن یعنی افغانستان))

سلام به همه هموطنان عزیزم !

افغانستان سرزمین عزیز ما با پشت سر گذاشتن سه دهه جنگ اكنون نیاز به باز سازی واحیای مجدد دارد واین بازسازی نیاز به وحدت همدلی بین تمام اقوام افغانستان دارد

دوستان بیایید اول از خود شروع كنیم نه در شعار بلكه در عمل بیایید به جای اینكه صحبت از نژاد وقومیت بكنیم به فكر چگونگی كم رنگ كردن مسائل قومی ونژادی باشیم ودر عوض شروع كنیم به ساختن پایه های محكم برای یك دولت وملتی كه فقط افغانستان وافغانی در آن مطرح باشد .

((وطن یعنی افغانستان))


وطن یعنی كهن دیار آریانا

خراسان بزرگش زاید چو مولانا

وطن یعنی اوستا ،زرتشت

قرآن خواندن باخط درشت

وطن یعنی جمال الدین، فارابی ،بهزاد

همه نام ونشان گذشته بر باد

وطن یعنی بیزاری زاستعمار

مردن ایستاده در لحظه پیكار

وطن یعنی شهید،شهادت،خون سرخ

به زانو در آوردن ارتش سرخ

وطن یعنی ایستادن تا قیامت

برای صلح پیش رفتن تاشهادت

وطن یعنی مسجد ومحراب ومنبر

وطن یعنی به سجده رفتن بودا

وطن یعنی پلچرخی ،افشار،دشت لیلی

چشمهای خیس صورت نیلی

وطن یعنی مكتب بی درب

خانه و مسجد بی سقف

وطن یعنی همه تاریك شب و روز

مسافر تشنه در دشت نیمروز

وطن یعنی وطندار مهاجر

به امید بازگشت تا لحظه آخر

وطن یعنی در غربت جان دادن

به گور تا ابد گمنام ماندن

وطن یعنی چهره های در هم شكسته

چشم براه مسافر تا ابد نشسته

وطن یعنی همه امید وانتظار

همه عزت،غرور،افتخار

وطن یعنی خروش هلمند،وآمو

وطن یعنی تاروپودم موبه مو

وطن یعنی بهشتم كابل ،هرات ومزار

قندهار ،بامیان،بادغیس،ننگرهار

وطن یعنی نورستان ،ریگستان، تركستان

نباشد در جهان نامی بهتر زافغانستان

عشق من عشق من

من از تبار خستگی

بی خبر از دل بستگی

ابرشدم صدا شدی

شاه شدم گدا شدی

شعرشدم قلم شدی

عشق شدم تو غم شدی

وطن  من ای عشق من

آسوده در رویای من

این لحظه در هوای تو

گم شده در صدای تو

من عاشقم مجنون تو

گمگشته در بارون تو

مجنون لیلی بی خبر

در کوچه هایت در به در

مست و پریشون خراب

هرآرزو نقش برام

شاید که روزی عاقبت

آروم بگیرد در دلم

عشق من

وطن من کفشهای من است


وطن من کفشهای من است......

وطنم، کفش بلورینم در راه ترک برداشت......

وطنم، صندلهایم، بند کفشهایم در راه برید......

وطنم، کفش نوک تیزم، در راه پاشنه اش شکست......

وطنم، کفش نوزادی و تاتی راه رفتنم، در راه گم شد......

وطنم، کفش توری میهمانی ام، از بس در کنج گنجه ماند، فراموشم شد......

وطنم، کفش روباز تابستانی ام زیر باران خیس شد..

وطن

وطن عشق تو افتخارم
وطن در رهت جان نثارم
وطن خاك پاكت بهشتم
وطن گلخنت لاله زارم
وطن عاشقم بر شكوهت
به از د‌ُر ّ بود سنگ كوهت
ومن هركجایی كه باشم
تویی جان فزا، ای دیارم
وطن قلب من هستئ من
بود رگ رگم پر زخونت
بتو همچو گل عشق ورزیم
اگر در خزان یا بهارم
A.F.G

لیلا

این یکی از بهترین شعر های است که من دوست دارم چون .....

لیلا مهاجراست که حرفی نمی زند

آزرده خاطر است که حرفی نمی زند

لیلا نماد غربت این حال و روز ماست

درد معاصر است که حرفی نمی زند

لیلا برای رنج کشیدن، تمام عمر

انگار حاضر است که حرفی نمی زند

گم گشته در هیاهوی رنگ وریای شهر

انگار کافر است که حرفی نمی زند

لیلا دلش گرفته ازاین کوچه های تلخ

فردا مسافراست که حرفی نمی زند

این شعر را برای دل او سروده ام

این بیت آخر است که حرفی نمی زند.

شعری از علی مدد رضوانی

افغانستان

افغانستانم  وطنم جانم  سرم فدای نامت      كنم سجده به خاك پاك دامانت افغانستانم
 بنازم ای وطن بنازم ای وطن به كوه ودامانت             به پیران ومردان دلیرانت افغانستانم
 سنگ و خارت به من الماس باشه بنازم ننگرهار بامیانت افغانستانم  
   بیا ای هموطن  جانم برادر وای بدست خود كنیم آباد كشور وای افغانستانم
 كنیم خدمت به خاك و میهن خود  وای بگیریم ما و تو  دعای مادر وای افغانستانم

درباره وبلاگ

باسلام !
به وبلاگ خودتون خوش امدید
امیدوارم که لحظات خوشی را در این وبلاگ سپری کنید
و با نظرات خود معایب و محاسن را به ما اطلاع دهید تا
وبلاگ خوبی را به شما ارائه دهیم
mehdi0093@yahoo.com با تشکر
مدیر وبلاگ : محمد مهدی

چت روم

كد چت روم

آخرین پست ها

جستجو

نظرسنجی

  • این وبلاگ چطور بود؟





نویسندگان

افغانستان
www.parastoye_afghan@yahoo.com

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic